Lektury: Sonet V

Skopiowano ze stron roboczych projektu Wolne Podręczniki

<utwor><liryka_l>

<autor_utworu>Mikołaj Sęp Szarzyński</autor_utworu>

<nazwa_utworu>Sonet V</nazwa_utworu>

<podtytul>O nietrwałej miłości rzeczy świata tego</podtytul>

<strofa>Kondycja ludzka, MiłośćVanitas, Przemiana, StrachI nie miłować ciężko, i miłować/
Nędzna pociecha, gdy żądzą zwiedzione/
Myśli cukrują nazbyt rzeczy one,/
Które i mienić, i muszą się psować^[1].</strofa>

<strofa>Komu tak będzie dostatkiem smakować/
Złoto, sceptr^[2], sława, rozkosz i stworzone/
Piękne oblicze, by tym nasycone/
I mógł mieć serce i trwóg się warować^[3]?</strofa>

<strofa>Bóg, Ciało, DuszaMiłość jest własny bieg bycia naszego;/
Ale z żywiołów utworzone ciało,/
To chwaląc, co zna początku równego,</strofa>

<strofa>Zawodzi duszę, której wszystko mało,/
Gdy ciebie, wiecznej i prawej piękności,/
Samej nie widzi, celu swej miłości.</strofa>

</liryka_l></utwor>

Przypisy

1. <slowo_obce>i mienić, i muszą się psować</slowo_obce> --- muszą się zmieniać i psuć.
2. <slowo_obce>sceptr</slowo_obce> --- berło królewskie; tu przenośnie: władza.
3. <slowo_obce>warować</slowo_obce> --- obronić; por. warownia.