Lektury: Pieśń IX

Edytuj
Komentarze              Archiwum wersji (wszystkie edycje)

Skopiowano ze stron roboczych projektu Wolne Podręczniki

<utwor><liryka_l>

<autor_utworu>Mikołaj Sęp Szarzyński</autor_utworu>

<nazwa_utworu>Pieśń IX</nazwa_utworu>

<podtytul>Iż próżne człowiecze staranie bez Bożej pomocy.</podtytul>


<strofa>Bóg, Kondycja ludzka, Podróż, WolnośćMając umysł stateczny czynić, co należy,/
Niech moja łódź, gdzie pędzi wola Boża, bieży/
I przy brzegu, który mi Bóg naznaczył, stanie,/
Jeśli nie jest bezportne ludzkie żeglowanie.</strofa>

<strofa>Co na świecie, chyba błąd? kłopoty? marności?/
Imię tylko pokoju snadź i szczęśliwości,/
Którą widzi, a nie zna duch, chciwy lepszego,/
Będąc jakmiarz[1] związany od sługi swojego.</strofa>

<strofa>Los, ŚmierćSława smaczna, rozkoszy, władza, siła złota,/
Drugdy[2] twa, Zeno[3] twardy, słowem stalna cnota,/
Wątłe tamy na powódź zaćmionej bogini./
Lecz ta niech zwyczaj zmieni, śmierć folgi nie czyni.</strofa>

<strofa>Więc co tam spokojnego, gdzie burza ustawna?/
Przeto woli mej rada (rządzić sie nie sprawna)
Chętne żagle rozwiła ku twej, Panie, chwale;/
Ty mię wieź, ty styruj sam: tak skończę bieg w cale[4].</strofa>

</liryka_l></utwor>