Skopiowano ze stron roboczych projektu Wolne Podręczniki
<utwor><liryka_l>
<autor_utworu>Mikołaj Sęp Szarzyński</autor_utworu>
<nazwa_utworu>Pieśń IV</nazwa_utworu>
<podtytul>O cnocie szlacheckiej</podtytul>
<strofa>Dziedzictwo, RodzinaZacni sie ludzie rodzą także z zacnych;/
Znać w koniach sztuki ojczyste; lękliwych/
Mężna orlica gołębi nie rodzi,/
Ani mdły zając z dużych lwów pochodzi.</strofa>
<strofa>Cnota, Nauka, PracaWszakże rozmnaża cnoty przyrodzone/
Ćwiczenie: czynią serce utwierdzone[1]/
Piękne nauki; tych kiedy nie staje,/
Ślachetne plemię szpecą złe zwyczaje.</strofa>
<strofa>Śmiał się waleczny Rzym z syna onego/
Ojca, dzielnością przełomion którego/
Straszny Hannibal: i fortunną zbroję/
Musiał opuścić i ojczyznę swoję.</strofa>
<strofa>Ale nie przestał na tym miedzy bogi/
Chwalon Alcides[2], że go gromem srogi/
Ociec[3] urodził, bo wolał dzielnością/
Swą słynąć, niżli rodzaju zacnością.</strofa>
<strofa>Cóżkolwiek jeno straszliwego żyło/
Na świecie, wszytko jego ustąpiło/
Niezmożnej sile; przeto słynie wszędzie/
I wiecznie słynąć za swe cnoty będzie.</strofa>
<strofa>Sława, Szlachcic, Walka, PaństwoDroga ku sławie --- w sławnym urodzenie/
Domu, nie sama sława. Przeto w cenie/
Kto chce być, porzuć nikczemne zabawy;/
Nie na herb przodków patrz, ale na sprawy,</strofa>
<strofa>Da pospolite prawo nieskończone/
Imię swym stróżom, dadzą obronione/
Granice zbroją koronne poczciwą/
Od zdradnych sąsiad[4] sławę wiecznie żywą.</strofa>
</liryka_l></utwor>
Przypisy
- <slowo_obce>utwierdzone</slowo_obce> --- stałe, niezmienne.
- Alcides --- imię nadawane Herkulesowi, od imienia bogini Alcei.
- <slowo_obce>ociec</slowo_obce> --- starop. postać wyrazu ojciec: <slowo_obce>ociec</slowo_obce>, <slowo_obce>oćca</slowo_obce> itd.
- <slowo_obce>sąsiad</slowo_obce> --- sąsiadów.

