Lektury: Pieśń II (3)

Edytuj
Komentarze              Archiwum wersji (wszystkie edycje)

Skopiowano ze stron roboczych projektu Wolne Podręczniki

<utwor><liryka_l>

<autor_utworu>Mikołaj Sęp Szarzyński</autor_utworu>

<nazwa_utworu>Pieśń II</nazwa_utworu>

<podtytul>O Strusie, który zabit na Rastawicy od Tatarów. Roku Pańskiego[1]</podtytul>


<strofa>Izaż wódz tebański[2], iż umarł, zgromiwszy/
Waleczne Spartany, zda się być szczęśliwszy,/
Niż on Aemilius[3], co przy wojsku zbitym/
U Kan żywot zawarł ześciem[4] znamienitym?/
Honor, Odwaga, Sława, Ojczyzna, Przedmurze chrześcijaństwa/
Bądź tamten szczęśliwszy, poważniejsza żywie/
Sława tego, który z samym nielękliwie/
Potkał się nieszczęściem i stałą krwawemu/
Pokazał zwycięzcy twarz, Tchórzostwokiedy rączemu/
Bachmatowi[5] drudzy, nie zbroi, ufają,/
A prze bojaźń próżną sławy odbiegają./
Także Rastawica, potok nieszczęśliwy,/
Pierwej wód pozbędzie, niżli twe, poczciwy/
I nietrwożny Strusie, żywota skończenie/
U rycerskich ludzi przyjdzie w zapomnienie:/
Wolał od strzał zginąć pohańca zdradnego,/
Niż tył swój pokazać sprośnie oczom jego./
A gdy mu ktoś radził głupie sprzyjaźliwy,/
Aby, jako drudzy, zbiegł z chwile złośliwej,/
Rzekł: „Ty folguj czasom, chceszli, a ja mojej/
Sławie będę godził; Śmierćnie tylko we zbrojej,/
Jest śmierć i na łożu; i tak pierzchliwego/
Śmierci grzbiet jest odkryt, jak piersi śmiałego./
Nie wydam swych przodków: za Rzeczpospolitą/
Upadnę ofiarą, da Bóg, znamienitą"./
Tylkoż rzekł, wnet, jako pierzchać nieuczony/
Lew, od mnogiej zgrajej[6] będąc oskoczony/
I od tysiąc[7] łowców z gotowemi łuki,/
Patriota, Rycerz, Śmierć bohaterska, WalkaBliższe zagubiwszy, drugie straszy huki;/
Wszytcy, wszytcy serca natrzeć nań nie mają,/
Tylko mu z daleka rany podawają;/
ZemstaOn zemdlon ostatniej już pomsty pożąda/
I, w kimby ząb martwy zostawić, pogląda:/
Tak sie Struś spracował w ostatniej potrzebie/
I, sławie i cnocie czyniąc dosyć z siebie,/
Padł krwawy, gęstemi przywalon strzałami./
Godny syn ojczyzny mężnymi sprawami!</strofa>

</liryka_l></utwor>

Przypisy

  1. w pierwodruku brak daty.
  2. <slowo_obce>wódz tebański</slowo_obce> --- Epaminondas, zwycięzca spod Leuktry i Mantinei, zm. 363 przed Chr.
  3. Aemilius --- zwyciężony przez Hannibala r. 216 p.n.e.
  4. <slowo_obce>ześciem</slowo_obce> --- zejściem.
  5. Bachmat --- koń tatarski.
  6. <slowo_obce>od mnogiej zgrajej</slowo_obce> --- przez liczną zgraję.
  7. <slowo_obce>od tysiąc</slowo_obce> --- od tysiąca, prze tysiąc.