Lektury: Do Zosie (1)

Skopiowano ze stron roboczych projektu Wolne Podręczniki

<utwor><liryka_l>

<autor_utworu>Mikołaj Sęp Szarzyński</autor_utworu>

<nazwa_utworu>Do Zosie</nazwa_utworu>

<strofa>Łzy, Los, Kondycja ludzka, SzczęścieNie psuj niepotrzebnemi łzami wdzięcznych oczy!/
Nic to, że się obrotne koło czasem toczy/
Fortuny niespokojnej nie wedle twej wolej^[1]:/
Nie nędza to w społecznej^[2] być [z] światem niewoli.</strofa>

<strofa>Człowieka tak szczęsnego na świecie nie było,/
Któregoby nieszczęście w niwczem^[3] nie ruszyło:/
Niebieskich to duchów stan; u nas, tu na ziemi,/
Wesołe się mieszają sprawy z troskliwemi.</strofa>

<strofa>Na to pomniąc^[4], frasunkiem nie psuj głowy sobie:/
Przyrodzenie fortuny, nie gniew szkodzi tobie;/
Lecz, jak przyjacielowi, tak też jej rozumiej,/
Prócz frasunku^[5] postępki takie znosić umiej.</strofa>

<strofa>Strzeż się, by cie fortuna niewdzięczną nie znała,/
Która cie z młodości twej prawie piestowała/
I tak ci wiele dobra samej użyczyła,/
Na któremby przestało ludzi szczęściu siła^[6].</strofa>

<strofa>Czas, LosA też nie wiem, skąd żałość ta na cie przychodzi;/
Wszak się twemu staraniu wedle myśli wodzi./
Przestań jeno, gdy tak chce mieć fortuna, na tem,/
A to, czego ty żądasz, przydzie snadnie za tem.</strofa>

<strofa>Praca, SzczęścieCzego rok nie mógł sprawić, to godzina sprawi;/
A dłużej trwa to, co się z więtszą pracą stawi./
Co też wiesz, jeśli temu szczęście nie folguje?/
Aby wdzięczniejsze było, lekko postępuje.</strofa>

</liryka_l></utwor>

Przypisy

1. <slowo_obce>wolej</slowo_obce> --- woli; dawn. D. l. p. rzeczowników r. ż. z osn. spółgł. podniebienną, używany w w. XVI obok D. z końcówką na --e.
2. <slowo_obce>społecznej</slowo_obce> --- wspólnej.
3. <slowo_obce>ni--w--czem</slowo_obce> --- w niczym.
4. <slowo_obce>Na to pomniąc</slowo_obce> --- pamiętając o tym.
5. <slowo_obce>Prócz frasunku</slowo_obce> --- bez frasunku, nie martwiąc się; u Sępa Szarzyńskiego często prócz oznacza: bez.
6. <slowo_obce>siła</slowo_obce> --- wielu; znaczenie frazy: na którym [to szczęściu doznanym w młodości] wielu ludzi by poprzestało.