Lektury: Mogiły haremu

Edytuj
Komentarze              Archiwum wersji (wszystkie edycje)

Skopiowano ze stron roboczych projektu Wolne Podręczniki

<utwor>
<liryka_l>

<extra></extra>

<autor_utworu>Adam Mickiewicz</autor_utworu>

<dzielo_nadrzedne>Sonety krymskie</dzielo_nadrzedne>

<nazwa_utworu>Mogiły Haremu[1]</nazwa_utworu>

<podtytul>Mirza do Pielgrzyma</podtytul>

<extra></extra>

<extra></extra>


<strofa>Grób, Kobieta, Niewola, ReligiaTu z winnicy miłości niedojrzałe grona/
Wzięto na stół Allaha; tu perełki Wschodu[2],/
Z morza uciech i szczęścia, porwała za młodu/
Truna[3], koncha wieczności, do mrocznego łona.</strofa>

<strofa>PrzemijanieSkryła je niepamięci i czasu zasłona;/
Nad niemi turban zimny[4] błyszczy śród ogrodu,/
Jak buńczuk wojska cieniów, i ledwie u spodu/
Zostały dłonią giaura[5] wyryte imiona.</strofa>

<strofa>O wy, róże edeńskie! u czystości stoku[6]/
Odkwitnęły dni[7] wasze pod wstydu liściami[8],/
Na wieki zatajone niewiernemu oku.</strofa>

<strofa>ObcyTeraz grób wasz spojrzenie cudzoziemca plami[9], ---/
Pozwalam mu, --- darujesz, o wielki Proroku!/
On jeden z cudzoziemców poglądał ze łzami.</strofa>


<extra></extra>

</liryka_l></utwor>