Lektury: Grób Potockiej

Edytuj
Komentarze              Archiwum wersji (wszystkie edycje)

Skopiowano ze stron roboczych projektu Wolne Podręczniki

<utwor>
<liryka_l>

<extra></extra>

<autor_utworu>Adam Mickiewicz</autor_utworu>

<dzielo_nadrzedne>Sonety krymskie</dzielo_nadrzedne>

<nazwa_utworu>Grób Potockiéj[1]</nazwa_utworu>

<extra></extra>

<extra></extra>


<strofa>W kraju wiosny, pomiędzy rozkosznemi sady,/
Uwiędłaś, młoda różo! bo przeszłości chwile,/
Ulatując od ciebie jak złote motyle,/
Rzuciły w głębi serca pamiątek owady.</strofa>

<strofa>Grób, Ojczyzna, TęsknotaTam na północ, ku Polsce, świécą gwiazd gromady,/
Dlaczegoż na téj drodze błyszczy się ich tyle?/
Czy wzrok twój, ognia pełen, nim zgasnął w mogile,/
Tam wiecznie lecąc, jasne powypalał ślady?</strofa>

<strofa>Polko! --- i ja dni skończę w samotnéj żałobie:/
Tu niech mi garstkę ziemi dłoń przyjazna rzuci./
Podróżni często przy twym rozmawiają grobie,</strofa>

<strofa>I mnie wtenczas dźwięk mowy rodzinnéj ocuci:/
I wieszcz, samotną piosnkę dumając o tobie,/
Ujrzy bliską mogiłę, i dla mnie zanuci.</strofa>


<extra></extra>

</liryka_l></utwor>