Lektury: Droga nad przepaścią w Czufut-Kale

Edytuj
Komentarze              Archiwum wersji (wszystkie edycje)

Skopiowano ze stron roboczych projektu Wolne Podręczniki

<utwor>
<liryka_l>

<extra></extra>

<autor_utworu>Adam Mickiewicz</autor_utworu>

<dzielo_nadrzedne>Sonety krymskie</dzielo_nadrzedne>

<nazwa_utworu>Droga nad przepaścią w Czufut--Kale[1][2]</nazwa_utworu>

<podtytul>Mirza i Pielgrzym</podtytul>

<extra></extra>

<extra></extra>


<naglowek_osoba>MIRZA</naglowek_osoba>


<strofa>Zmów pacierz, opuść wodze, odwróć na bok lica,/
KońTu jeździec końskim nogom swój rozum powierza[3];/
Dzielny koń! patrz, jak staje, głąb okiem rozmierza,/
Uklęka, brzeg wiszaru[4] kopytem pochwyca,</strofa>

<strofa>I zawisnął. --- Tam nie patrz! tam spadła źrenica,/
Jak w studni Al--Kahiru[5] o dno nie uderza./
I ręką tam nie wskazuj --- nie masz u rąk pierza;/
I myśli tam nie puszczaj, Morze bo myśl, jak kotwica</strofa>

<strofa>Z łodzi drobnéj ciśniona, w niezmierność głębiny/
Piorunem spadnie, morza do dna nie przewierci,/
I łódź z sobą przechyli w otchłanie chaosu.</strofa>


<naglowek_osoba>PIELGRZYM</naglowek_osoba>


<strofa>Kondycja ludzka, Śmierć, WizjaMirzo! a ja spojrzałem! Przez świata szczeliny/
Tam widziałem... com widział, opowiém --- po śmierci,/
Bo w żyjących języku nie ma na to głosu.</strofa>


<extra></extra>

</liryka_l>
</utwor>