Lektury: Burza

Skopiowano ze stron roboczych projektu Wolne Podręczniki

<utwor>
<liryka_l>

<extra></extra>

<autor_utworu>Adam Mickiewicz</autor_utworu>

<dzielo_nadrzedne>Sonety krymskie</dzielo_nadrzedne>

<nazwa_utworu>Burza</nazwa_utworu>

<extra></extra>

<extra></extra>

<strofa>Burza, Morze, ŻywiołyZdarto żagle, stér prysnął, ryk wód, szum zawiei,/
Głosy trwożnéj gromady, pomp złowieszcze jęki,/
Ostatnie liny majtkom wyrwały się z ręki,/
Słońce krwawo zachodzi, z niém reszta nadziei.</strofa>

<strofa>Samotnik, Śmierć, WiatrWicher z tryumfem zawył; a na mokre góry,/
Wznoszące się piętrami z morskiego odmętu,/
Wstąpił geniusz śmierci i szedł do okrętu,/
Jak żołniérz, szturmujący w połamane mury.</strofa>

<strofa>Kondycja ludzkaCi leżą na pół martwi, ów załamał dłonie,/
Ten w objęcia przyjaciół żegnając się pada,/
Ci modlą się przed śmiercią, aby śmierć odegnać.</strofa>

<strofa>SamotnikJeden podróżny siedział w milczeniu na stronie/
I pomyślił: szczęśliwy, kto siły postrada,/
Albo modlić się umié, lub ma z kim się żegnać.</strofa>

<extra></extra>

</liryka_l></utwor>