Lektury: XI. Bólu szemrzący zdrój
Skopiowano ze stron roboczych projektu Wolne Podręczniki
<utwor><liryka_l><autor_utworu>Jan Kasprowicz</autor_utworu>
<dzielo_nadrzedne>W ciemności schodzi moja dusza</dzielo_nadrzedne>
<nazwa_utworu>XI</nazwa_utworu>
<strofa>Melancholia, CierpienieBólu szemrzący zdrój i cichej melancholii/
Łagodny poszum ten czemu mi płynie z duszy?/
Czy stąd, że życia znój zaciężył na mej woli,/
Czuwanie zmienia w sen w bezgwarnej pragnień głuszy?</strofa>
<strofa>Koniec świata, Obraz świata, Czas, Wzrok, WalkaCzy stąd, że moich ócz teleskop wyciągnięty/
Tam, gdzie tych czasów głąb, idących, jak ofiary,/
Na rzeź, dostrzega krucz --- pochmurne tylko mety,/
Choć jeszcze wczoraj zrąb ich nieb zlewały żary?</strofa>
<strofa>O rzuć tych pytań nóż! Po co znów krajać serce,/
Co, widząc dziś swój los i przeznaczenie świata/
W gaśnięciu złotych zórz, w straszliwych walk rozterce,</strofa>
<strofa>TęsknotaNie skrzepłą rzuca krew, nie rozjęk, w rozpacz plenny[1],/
Lecz rezygnacji głos z nieśmiałym żalem splata/
I ten swój tęskny śpiew na powiew śle wiosenny.</strofa>
</liryka_l></utwor>
Przypisy
- <slowo_obce>plenny</slowo_obce> --- płodny, przynoszący plon.
