Lektury: X. Tęsknię ku tobie, o szumiący lesie

Skopiowano ze stron roboczych projektu Wolne Podręczniki

<utwor><liryka_l><autor_utworu>Jan Kasprowicz</autor_utworu>

<dzielo_nadrzedne>W ciemności schodzi moja dusza</dzielo_nadrzedne>

<nazwa_utworu>X</nazwa_utworu>

<srodtytul>1.</srodtytul>

<strofa>Poeta, Poezja, Duch, Tęsknota, Wiatr, Las, MuzykaTęsknię ku tobie, o szumiący lesie!/
Ku twoim pieśniom, które wiew wiosenny/
W bezmierny przestwór na swych puchach niesie,/
Ulata duch mój, sam w melodie plenny^[1].</strofa>

<strofa>Syt jestem ziemi, z tej kaźni codziennej/
Trosk jej i cierpień, o szumiący lesie,/
W akordy hymnów pierwotnych brzemienny,/
Jak więzień z kajdan, tak ma dusza rwie się.</strofa>

<strofa>Przeczucie, Bóg, Kondycja ludzka, Obraz świata, ZdradaJest zapomnienie w twej pieśni; jest lube,/
O rozśpiewany, o szumiący lesie,/
W fali twych tonów rozpłynięcie bytu;</strofa>

<strofa>Jest w nich tajemne przeczucie, że zgubę/
Tego, co duszy wybawieniem zwie się,/
Chowają w sobie dziedziny błękitu...</strofa>

<srodtytul>2.</srodtytul>

<strofa>Bóg, Poeta, Poezja, Stworzenie, Czas, Wiatr, LasStruny twej harfy, o szumiący lesie,/
Dech ów porusza, co był w onej porze,/
Gdy pod budowę wszechświata przyciesie^[2]/
Pramistrz w niezmiernym układał przestworze ---</strofa>

<strofa>Gdy kształty bytów święte Słowo boże/
Przybierać jęło. Dźwięk, MuzykaO szumiący lesie,/
Rozlewne dźwięków przedwiekowych morze!/
W on czas, gdy żywioł za żywiołem rwie się,</strofa>

<strofa>Kiedy Tworzyciel blask swój i swe cienie/
I cichość swoją i swój rozgwar niesie/
W pustą bez słońca i bez nocy głuszę ---</strofa>

<strofa>Duch, NaturaTo samo w on czas^[3] spłodziło nasienie,/
O rozśpiewany, o szumiący lesie,/
Dwie siostry bliźnie: twą i moją duszę.</strofa>

<srodtytul>3.</srodtytul>

<strofa>Poeta, Poezja, Wiatr, Las, DuchDlatego dzisiaj, o szumiący lesie!/
Ma dusza wnika w twą duszę, rozumie,/
Chociaż ludzkiego ciała ogniem zwie się,/
Choć ludzkim śpiewa językiem, w twym szumie</strofa>

<strofa>Akord najcichszy... A gdy w drzew twych tłumie,/
O rozśpiewany, o szumiący lesie,/
Wichr się rozgości w swej szalonej dumie/
I burzycielskim swoim tchem rozniesie</strofa>

<strofa>Twe liście świeże, przerywając ciszę/
Trzaskiem konarów, i ma dusza gnie się/
I swą koronę wraz z twymi kołysze</strofa>

<strofa>CierpienieI razem z tobą, o jęczący lesie,/
Jęczy i jęk swój razem z twoim splata/
W echo tych cierpień, co ranią pierś świata...</strofa>

<srodtytul>4.</srodtytul>

<strofa>Cierpienie, Poeta, Poezja, Wiatr, Las, Muzyka, NaturaO rozśpiewany, o szumiący lesie!/
Wiem--ci ja dobrze, że ten wichr, choć zrywa/
Twe i me łono, choć ból z sobą niesie,/
Że snać^[4] go dusza nie wytrzyma żywa,</strofa>

<strofa>Nie jak wróg na nas z dzikim świstem spływa,/
Ale najszczerszym przyjacielem zwie się,/
Bo najszumniejsze melodie dobywa/
Z mej i twej lutni, o rozgrany lesie!</strofa>

<strofa>A jednak dzisiaj --- niech wierzchołki twoje/
Ten tajemniczy, cichy wiew porusza/
W pieśń, co ma w sobie zapomnienia zdroje,</strofa>

<strofa>Co rozpłynięciem jest bytu. Niech rwie się/
Świat ten! Spokoju spragniona ma dusza,/
O słodką ciszę szeleszczący lesie!</strofa>

</liryka_l></utwor>

Przypisy

1. <slowo_obce>plenny</slowo_obce> --- wydający plon.
2. <slowo_obce>przyciesie</slowo_obce> --- dolna belka ściany; przenośnie: podstawy budynku.
3. <slowo_obce>w on czas</slowo_obce> --- w tamtym czasie.
4. <slowo_obce>snać</slowo_obce> --- może, podobno, przecież, zapewne.