Lektury: V. Z głębin przestworu, z ciemnych chmur

Skopiowano ze stron roboczych projektu Wolne Podręczniki

<utwor><liryka_l>

<autor_utworu>Jan Kasprowicz</autor_utworu>

<dzielo_nadrzedne>W ciemności schodzi moja dusza</dzielo_nadrzedne>

<nazwa_utworu>V</nazwa_utworu>

<strofa>Duch, NaturaZ głębin przestworu, z ciemnych chmur,/
<wers_wciety typ="5">nad wilgotnymi łany,</wers_wciety>/
Ciemność, Światło, Las, WiosnaJak srebrny opar wstaje duch/
<wers_wciety typ="5">z promieniem wokół głowy</wers_wciety>/
Rośnie w mych oczach, niebios tór/
<wers_wciety typ="5">rozjaśnia mgłą owiany,</wers_wciety>/
Strząsa ostatni śniegu puch/
<wers_wciety typ="5">z swej sukni lazurowej.</wers_wciety></strofa>

<strofa>MuzykaUderza w róg swój: szumi bór/
<wers_wciety typ="5">i szumią rzek bałwany,</wers_wciety>/
Ziemia wytęża wszystek słuch/
<wers_wciety typ="5">i rychło na dąbrowy,</wers_wciety>/
Na senne niwy wiedzie chór/
<wers_wciety typ="5">swych dzieci rozśpiewany,</wers_wciety>/
Błogosławiących twórczy ruch,/
<wers_wciety typ="5">okrytych w liść majowy.</wers_wciety></strofa>

<strofa>LosI moja dusza chłonie wraz/
<wers_wciety typ="5">ten hymn, budzący zioła,</wers_wciety>/
Rwie się do wonnych światła fal,/
<wers_wciety typ="5">lecz widzi po niewoli^[1],</wers_wciety>/
Że się w liść świeży, jak ten las,/
<wers_wciety typ="5">naodziać^[2] już nie zdoła.</wers_wciety></strofa>

<strofa>Ciemność, Cierpienie, Melancholia, OtchłańMrok ją ogarnia, mrok i żal:/
<wers_wciety typ="5">skarży się swojej doli:</wers_wciety>/
I duch, co życia przywiódł czas,/
<wers_wciety typ="5">gasi swój blask u czoła</wers_wciety>/
I razem z nią w bezmierną dal/
<wers_wciety typ="5">szumi pieśń melancholii.</wers_wciety></strofa>

</liryka_l></utwor>

Przypisy

1. <slowo_obce>po niewoli</slowo_obce> --- mimo woli, nie chcąc tego.
2. <slowo_obce>naodziać</slowo_obce> (neologizm) --- przyodziać, ubrać.