Lektury: Instrukcje dla korektorów

Skopiowano ze stron roboczych projektu Wolne Podręczniki

Adres e-mail dla korektorów

W przypadku wszelkich niejasności, wątpliwości prosimy o wysłanie e-maila na adres: marta.niedzialkowska@wolnepodreczniki.pl
Ten sposób komunikacji umożliwia nam szybką reakcję w przypadku problemów i wątpliwości.

Scalanie tekstu

Pliki stworzone maszynowo są podzielone na kolejne strony. Ten podział nie ma racji bytu w świecie elektronicznym, dlatego trzeba je scalić w jeden tekst. Tekst ten powinien być zapisany w formacie TXT jako jedna całość (jeden plik).

Ponieważ naszym celem nie jest odzwierciedlenie składu właściwego dla papierowej wersji książki, przy scalaniu dokumentu należy likwidować:

1. numery stron;
   
2. entery w akapice wynikające ze składu papierowej książki (w wersji po korekcie jeden akapit = jeden wers);
   
3. tzw. żywą paginę (czyli informację drukowaną u góry strony nad tekstem -- to zwykle tytuł dzieła lub rozdziału);
   
4. numerację wersów.
   

Uwaga! Trzeba pamiętać o pozostawieniu numerów rozdziałów oraz wszystkich innych nagłówków pojawiających się w tekście. Nigdy nie należy likwidować myślników dialogowych.

Podział utworu -- akapity, strofy

Osobne jednostki tekstu prosimy o wyróżnianie przy pomocy pustych wierszy oddzielających je od tekstu powyżej i poniżej nich:

• pomiędzy akapitami oraz strofami -- dwa puste wiersze;
  
• pomiędzy akapitami dialogowymi -- jeden pusty wiersz;
  
• pomiędzy nagłówkami -- trzy puste wiersze;
  
• pomiędzy innymi elementami tekstu -- jeden pusty wiersz.
  

W dramacie klasycznym (wierszowanym) podstawową jednostką tekstu będzie strofa zawierająca wypowiedź osoby dramatu -- kwestię. Uwaga! Nagłówka kwestii nie musimy oddzielać pustym wersem od tekstu kwestii.

Pomiędzy wersami w strofie nie zostawiamy pustych wierszy.

Rozstrzelenia, kursywa

Nie należy likwidować rozstrzeleń (rozstrzelenie, czyli wyspacjowanie -- każda litera danego słowa oddzielona od otaczających spacjami).

Fraz wyróżnionych w oryginale kursywą nie oznaczamy w żaden sposób. (Zdarzało się, że oznaczane były tagami <cyt>...</cyt> -- to błąd).

Tagi

Korekta nie polega wyłącznie na wyłapaniu oczywistych, rzucających się w oczy błędów oraz nadaniu tekstowi struktury właściwej dla dokumentu elektronicznego. Tekst w formacie tekstowym musi zostać także "otagowany", czyli opatrzony adnotacjami które komputer będzie mógł jednoznacznie zinterpretować.

Przypisy w tekście

Przypisy w tekście drukowanym zazwyczaj znajdują się na dole strony lub końcu książki. W świecie elektronicznym trzeba pomóc im wrócić na właściwe miejsce, to znaczy sprawić, by znalazły się po tekście, który komentują. Robimy to, wycinając (można to zrobić zaznaczając cały przypis, a następnie wciskając klawisze ctrl i c) przypis z dołu strony albo z końca utworu i wklejając (klawisze ctrl i v) bezpośrednio po słowie/frazie, do którego przypis się odnosi (czyli dokładnie w miejsce odnośnika przypisu -- jeśli takowe w tekście w ogóle występują).

Przy wstawianiu przypisu należy wykasować jego odnośnik (zwykle to numer bądź gwiazdka) -- nie jest już potrzebny.

Jeśli przypisy składane są bez odnośników w tekście (np. treść przypisu rozpoczyna się od wskazania wersu, do którego przypis się odnosi, a w wersie tym brak odnośnika przyp.): w przypadkach oczywistych proszę stosować się do powyższych zaleceń i wstawiać przypisy bezpośrednio po frazie/wyrażeniu w obrębie wersu do którego przypis się odnosi. Jednakże w razie niejasności proszę wstawić przypis po całym wersie -- większym problemem byłoby dla nas przestawianie przypisów źle umiejscowionych niż odnalezienie i przestawienie tych umieszczonych po końcach wersów.

Treść przypisu musimy oznaczyć odpowiednimi tagami otwierającymi i zamykającymi. Te tagi to:

-- przypis autora: <pa>............</pa>

-- przypis tłumacza: <pt>............</pt>

-- przypis redakcji: <pr>.............</pr>

Przykład tekstu przed tą operacją:

- Ach, eto wy, otiec...6 - rzekł inspektor. - Kazałem wyraźnie, żeby hymn po nabożeństwie śpiewano w języku rosyjskim. Zalecałem to dwa razy nauczycielowi śpiewu...

6 eto wy, otiec... (ros.) - to wy, ojcze...

Po operacji:

- Ach, eto wy, otiec... <pr>eto wy, otiec... (ros.) - to wy, ojcze...</pr> - rzekł inspektor. - Kazałem wyraźnie, żeby hymn po nabożeństwie śpiewano w języku rosyjskim. Zalecałem to dwa razy nauczycielowi śpiewu...

Wyświetlanie tekstu:

- Ach, eto wy, otiec... ^[1] - rzekł inspektor. - Kazałem wyraźnie, żeby hymn po nabożeństwie śpiewano w języku rosyjskim. Zalecałem to dwa razy nauczycielowi śpiewu...

Cytaty (ewentualnie)

Cytaty które nie są wyróżnione cudzysłowem, ale są zapisane np. petitem w bloku (akapicie/ciągu akapitów wtrąconym w tekst główny), muszą mieć oznaczony początek i koniec: <cyt>xxx xx xxxx</cyt>. (xxx xx xxxx oznacza oczywiście treść cytatu).

Tagi <cyt>xxx xx xxxx</cyt> stosujemy tylko i wyłącznie w przypadku, gdy cytat jest szczególnie wyróżniony w tekście -- w przypadku bloku tekstowego. W żadnym wypadku nie należy ich stosować jako substytut cudzysłowu.

Didaskalia (ewentualnie)

Didaskalia proszę oznaczyć tagami <did>xxx xx xxxx</did>. Prosimy znów o szczególną uwagę, w oznaczaniu didaskaliów zdarzało się dużo opuszczeń.

Uwagi korektora

Wszelkie własne uwagi co do kształtu tekstu, wątpliwości edycyjne itd. proszę zaznaczać w ten sposób: <uwaga>xxx xx xxxx</uwaga> (xxx xx xxxx oznacza treść uwagi).

Materiały po korekcie

Po korekcie teksty lektur należy umieszczać na serwerze FTP w formacie TXT (wersja po korekcie). Poza tym prosimy o zamieszczenie skanu książki w formacie JPG oraz metadanych w XML. Kodowanie UTF-8.

Przypisy

1. eto wy, otiec... (ros.) - to wy, ojcze...

Kategoria: Lektury